کد خبر :956468 تعداد نمایش : 2238            تعداد نظر : 0
آقای جلال‌پور، متشکریم!
     روتیتر: استعفای نابهنگام جلال‌پور از ریاست اتاق بازرگانی، برگزاری انتخابات زودرس و آرای بسیار نزدیک دو کاندیدای آن، یکی از اتاق تهران و دیگری از اتاق مشهد، تابستانِ پرخبری را برای پارلمان بخش خصوصی رقم زد. محسن بهرامی اقدس در گفت‌و‌گو با «بیلان» به تحلیل این اتفاقات پرداخته است
 
بیلان جورنال-خبر
رئیس اتاق بازرگانی نماینده بخش خصوصی است؛ تهران و شهرستان ندارد!
 
احتمالا اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران در سال‌های پس از انقلاب هرگز تا به این اندازه در کانون توجه افکار عمومی قرار نگرفته است. همان زمان که رئیس سابق اتاق از سوی حسن روحانی به عنوان رئیس دفتر رئیس‌جمهور و نهاد ریاست‌‌جمهوری انتخاب می‌شد، می‌شد حدس زد که دوره تازه‌ای در پارلمان بخش خصوصی ایران آغاز شده؛ دوره‌ای که در آن دولتمردان مرتب بر اهمیت و جایگاه بخش خصوصی در اقتصاد ایران تاکید و با اعضا و روسای اتاق ارتباط نزدیک‌تر و تنگاتنگی را برقرار می‌کنند. حضور نمایندگان بلندپایه پارلمان بخش خصوصی در دیدارهای هیات‌های خارجی با دولتمردان کشورمان در تهران و همراهی آنها با رئیس‌جمهور در سفرهای خارجی به‌خودی خود نشان‌دهنده جایگاه برجسته این نهاد نزد روحانی و کابینه اوست. در چنین شرایطی، خبر استعفای محسن جلال‌پور از ریاست اتاق در تابستان امسال نه‌فقط بسیاری را شگفت‌زده کرد، بلکه به بحث‌های بی‌سابقه‌ای در این باره در رسانه‌ها دامن زد که همه و همه حکایت از ارتقای جایگاه بالاترین نهاد بخش خصوصی در افکار عمومی جامعه دارد. به‌دنبال این استعفا و بعد از چند هفته انتخاباتی برگزار شد که باز به همین میزان توجه رسانه‌ها را برانگیخت و نتایج آن در صفحه نخست بسیاری از روزنامه‌ها انعکاس یافت. محسن بهرامی ارض اقدس، عضو هیات نمایندگان اتاق بازرگانی و مشاور معاون اجرایی رئیس‌جمهور در گفت‌و‌گو با بیلان به تحلیل این اتفاقات پرداخته است. ارض اقدس با تمجید از عملکرد جلال‌پور، انتخابات اخیر اتاق را نشانگر عقلانیت حاکم در میان اعضا می‌خواند و در عین حال از آنها می‌خواهد رقابت انتخاباتی را تمام‌شده تلقی و به رفاقت تبدیل کنند. او همچنین دوقطبی تهران-شهرستان‌ها را که احتمال شکل‌گیری آن در انتخابات اخیر می‌رفت، ناپذیرفتنی می‌داند و تاکید دارد که رئیس اتاق، چه از تهران باشد و چه از شهرستان، در نهایت نماینده بخش خصوصی است و همه باید از او حمایت کنند.
 
عملکرد آقای جلال‌پور در دوره 14 ماهه ریاست ایشان بر اتاق بازرگانی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
 
آقای جلال‌پور یکی از روسای پرتلاش اتاق بازرگانی طی دوره‌های گذشته بود. درباره انتخاب ایشان به عنوان رئیس اتاق در دوره گذشته باید گفت که برای اولین بار یک نامزد با کسب رای بسیار بالای اعضای هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی مورد اجماع قرار گرفت و انتخاب شد. در عین حال، دشواری ریاست اتاق در دوره حساس پساتحریم که همه نگاه‌ها به بخش خصوصی و در راس آنها اتاق بازرگانی است، برای آقای جلال‌پور دو چندان شده بود؛ چرا که ریاست اتاق به عنوان سخنگو و نماد پارلمان بخش خصوصی شناخته می‌شود و بر همین اساس، با توجه به مسئولیت‌های متعددی همچون عضویت در شورای پول و اعتبار، عضویت در شورای عالی اقتصاد، عضویت در شورای عالی خصوصی‌سازی و ده‌ها مسئولیت دیگر که بر عهده اوست، آقای جلال‌پور باید در تمامی جلسات حاضر می‌شد و در تصمیم‌سازی‌ها و تصمیم‌گیری‌ها مشارکت می‌کرد. در واقع ایشان به عنوان مدافع منافع ستادها و شوراها به خوبی از عهده این مسئولیت سنگین برآمدند. 
 
در این دوره 14 ماهه ارتباط اتاق با سایر کشورها و بازرگانان خارجی به چه شکل بود؟
 
با توجه به شرایط ویژه پساتحریم، هیات‌های متعددی از سراسر جهان و کشورهای توسعه‌یافته اروپایی به کشورمان آمدند که در پنج گروه از این هیات‌ها روسای جمهوری‌شان هم حضور داشتند. اتاق بازرگانی به عنوان میزبان این هیات‌ها به خوبی برنامه‌ریزی‌های لازم را انجام داد و کارها را پیش برد. در مقابل نیز در این 14 ماه هیات‌های متعددی به سرپرستی رئیس‌جمهوری کشورمان، معاون اول ایشان، وزیر اقتصاد و وزیر امور خارجه به کشورهای مختلفی سفر کردند که همراهی رئیس اتاق بازرگانی با این هیات‌ها نماد همدلی، همراهی و حضور منسجم بخش خصوصی برای اجرای تصمیمات اقتصادی مهم، به ویژه در زمینه سیاست‌های اقتصاد مقاومتی است. 
 
آیا نتیجه این همراهی‌ها در عمل هم مشاهده می‌شود؟
 
بله، در راس همه آنها می‌توان به تقویت بخش خصوصی، سپردن کارها به مردم، کوچک‌سازی و چابک‌سازی دولت اشاره کرد که آقای جلال‌پور نقش‌ پررنگی در این زمینه داشتند. در واقع او در این مدت از جان مایه گذاشت تا بتواند وظایف خود را به خوبی انجام دهد و همه ما از دور و نزدیک شاهد بودیم که ایشان تمام فعالیت‌ها و منافع شخصی‌اشان را کنار گذاشتند؛ به طوری که تمامی فعالیت‌های بازرگانی و تجارت رسمی آقای جلال‌پور به شدت آسیب دیده بود و از همه مهم‌تر سلامتی ایشان به خطر افتاد؛ به گونه‌ای که پزشکان ادامه فعالیت در این سطح را برای ایشان منع کردند و اجازه ندادند که به این روند ادامه دهند. طبیعتا این مسئولیت‌شناسی و مسئولیت‌پذیری آقای جلال‌پور بود که باعث استعفای ایشان شد و او به یکباره تصمیم گرفت که کسوت ریاست را به فرد دیگری واگذار کند. در شرایط حساس کنونی که گذر از اقتصاد دولتی تحت تحریم‌های ناجوانمردانه به شرایط مطلوب و عادی در حال شکل گرفتن است، فرد توانمندتر دیگری با نشاط و سلامتی می‌تواند ادامه‌دهنده این راه باشد و سکاندار اتاق بازرگانی شود. همین جا لازم است که از این خودگذشتگی، فداکاری و مسئولیت‌پذیری آقای جلال‌پور صمیمانه تشکر کنم.
 
به نظر شما از بین اعضای اتاق چه شخصی دارای چنین ویژگی‌هایی بود و می‌توانست بهترین گزینه برای جانشینی آقای جلال‌پور باشد؟
 
 در بحث انتخاب جانشین رئیس پر تلاش سابق نکته اساسی این است که باید ادامه‌دهنده راه و روش آقای جلال‌پور باشد. با توجه به اینکه حدود 15 ماه پیش انتخابات هیات رئیسه برگزار شد، طبیعتا منتخبان در هیات‌رئیسه برآیند تمایلات و خواسته‌های هیات نمایندگان اتاق‌های بازرگانی سراسر ایران به شمار می‌روند. پس می‌توان چنین ادعا کرد که از میان افراد متعددی که بالقوه شایستگی پذیرش مسئولیت ریاست هیات نمایندگان اتاق بازرگانی را داشتند، این اعضای هیات رئیسه بودند که بیشترین رای را در میان فعالان بخش خصوصی و نمایندگان اتاق‌های بازرگانی سراسر کشور می‌توانستند به خود اختصاص دهند. بر این اساس از میان هیات رئیسه دو نحله فکری در قامت دو کاندیدا در معرض انتخاب قرار گرفتند. به عبارتی بخش خصوصی با عقلانیتی در خور توجه به این سمت حرکت کرد که به جای پرتعداد ظاهر شدن کاندیداها در این انتخابات، تعداد آنها را به دو نفر محدود کند و به‌رغم اینکه این دو نفر، یعنی آقایان شافعی و خوانساری در هیات‌رئیسه حضور داشتند و یک بار هم از آزمون گزینش عبور کرده بودند بار دیگر در معرض آزمون جدید قرار گرفتند و در نهایت آقای شافعی به عنوان رئیس جدید اتاق انتخاب شد.
 
نظر شما در رابطه با این انتخاب چیست؟ آیا ایشان را گزینه مناسبی برای قرار گرفتن در این سمت می‌دانید یا آقای خوانساری گزینه بهتری بودند؟
 
آقای شافعی که از فعالان پرسابقه اتاق بازرگانی هستند، سابقه ریاست اتاق بازرگانی مشهد در ادوار مختلف را دارند. ریاست اتاق بازرگانی ایران، عضویت در هیات رئیسه، معاونت اتاق بازرگانی ایران و ... نیز از دیگر سوابق مهمی است که می‌توان برای ایشان برشمرد. او یک فرد کاملا شناخته‌شده برای هیات نمایندگان اتاق‌های سراسر کشور است. همچنین آقای خوانساری سال‌هاست در بخش خصوصی فعالیت دارند و این دوره به عنوان رئیس اتاق بازرگانی تهران انتخاب شدند. در مدتی که ایشان مسئولیت رهبری اتاق بازرگانی تهران را بر عهده دارند، حرکت‌های قابل توجهی در حوزه‌های مختلف انجام دادند. در این رابطه می‌توان به شناسایی مشکلات بخش خصوصی، انتقال به موقع این مشکلات به مسئولان اجرایی ذیربط، برگزاری نشست‌هایی با بالاترین مقامات اجرایی دولت در سطح معاون اول رئیس‌جمهوری و وزرای کابینه، ایجاد گفت‌وگوی رودرروی فعالان بخش خصوصی با مسئولان دولتی، انجام تحقیق و تفحص‌های متعدد در زمینه شناسایی تنگناها و چالش‌های فضای کسب‌و‌کار، ارائه پیشنهادات منسجم، روشن و شفاف دستگاه‌های اجرایی در حوزه‌های مختلف قوانین، مقررات، آیین‌نامه‌ها و دستورالعمل‌هایی که اکنون به اجرا گذاشته می‌شوند، انجام توافقات مناسب با نهادهای اجرایی و ... اشاره کرد. به طور مثال، آخرین این اقدامات توافق با سازمان مالیاتی کشور بود که راه را برای توافق‌های فعالان بخش خصوصی و سازمان مالیاتی کشور هموار کرد. همچنین توافق با سازمان تامین اجتماعی از دیگر موفقیت‌های اتاق بازرگانی بود که با این دو توافق مشکلات مربوط به تامین اجتماعی و سازمان مالیات‌ها برطرف شده و اقداماتی از این قبیل دستاورد خوبی برای سکاندار اتاق بازرگانی تهران و همه اتاق‌های بازرگانی سراسر کشور محسوب می‌شود. در این مدت اتاق تهران از ظرفیت بالایی برای ایجاد ارتباط مناسب با دولت، مجلس و قوه قضائیه برخوردار بود.
 
پس به نظر شما هر دو فرد از شانس یکسانی برای انتخاب شدن برخوردار بودند؟
 
 بله، هر دو گزینه با شانس یکسان در معرض انتخاب مجدد قرار گرفتند و در نهایت با اختلاف بسیار اندک آقای شافعی به عنوان رئیس جدید انتخاب شدند. این موضوع نشان‌دهنده این است که هر دو این شخصیت‌ها جایگاه بسیار بالا و نزدیک به همی در جمع اعضای هیات نمایندگان اتاق‌های سراسر کشور دارند. در رابطه با برگزاری انتخابات این دوره هم باید گفت که اولا افراد صاحب‌رای از نظر مشارکت فعال یک رکود بی‌سابقه‌ بر جای گذاشتند که بسیار قابل توجه بود. 401 نفر در نشست رای‌گیری حضور پیدا کردند که این حضور کم سابقه است. با نظم بسیار خوبی که در این مراسم برقرار بود، از مجموع 401 نفری که در انتخابات شرکت کردند، 392 نفر رای سالم داشتند و آقای خوانساری 194 رای و آقای شافعی 198 رای توانستند کسب کنند که با جابه‌جایی دو رای تعداد آرا مساوی می‌شد. این موضوع را می‌توان اینگونه تعبیر کرد که هر دو بزرگوار شایسته ریاست هستند. به عبارت دیگر، نتیجه این انتخابات، هم آقای شافعی را به عنوان رئیس اتاق مشخص کرد و هم رای اعتمادی برای آقای خوانساری به حساب می‌آمد. این موضوع نشان می‌دهد که اعضای هیات نمایندگان فعالیت هر دو آنها را رصد کرده‌اند و تمایل نمایندگان به سیاست‌های آنها از 15 ماه پیش تا به حال افزایش پیدا کرده است و این به‌ویژه مهر تاییدی بر موفقیت آقای خوانساری در انجام وظیفه محول‌شده به او قلمداد می‌شود. حال چه بهتر که آقای شافعی با استفاده از کمک آقای خوانساری و محور قرار دادن این برنامه‌ها که بیش از نیمی از فعالان صاحب‌رای در انتخابات به آن رای دادند، برنامه‌های اجراشده را محور فعالیت‌های هیات رئیسه و رئیس اتاق بازرگانی قرار دهند. پیشنهاد من به همه اعضای هیات نمایندگان و هیات رئیسه این است که رقابت‌‌های دوران انتخاباتی را کنار بگذارند و آن را تبدیل به رفاقت کنند تا با هم‌افزایی و همنوایی شاهد صدای واحد از پارلمان بخش خصوصی باشیم که امیدواریم اثرگذاری بیشتری در سه قوه کشور داشته باشد تا منویات و خواسته‌های بخش خصوصی در شرایط حساسی که پیش رو داریم سریع‌تر و آسان‌تر به منصه ظهور برسد. 
 
آیا ممکن است نزدیکی آرا به یکدیگر باعث ایجاد دو دستگی در اتاق شود؟
 
به نظر می‌رسد که قبل از انتخابات تلاش شده بود که یک فضای شهرستانی- تهرانی در اتاق حاکم شود و بعضی‌ها سعی می‌کردند به این موضوع دامن بزنند که رئیس اتاق تهران نباید رئیس اتاق ایران باشد، یا لزوما رئیس اتاق ایران از بین شهرستانی‌ها باشد که این ادعا پذیرفتنی نیست و ما باید منافع ملی را در اولویت خود قرار دهیم و فرد اصلح را با در نظر گرفتن منافع ملی انتخاب کنیم. نمی‌توان به این دلیل که اعضای هیات نمایندگان حاضر در انتخابات به طور عمده از اتاق‌های سراسر کشور هستند، این شائبه را نباید دامن زد که رئیس اتاق ایران نماینده اتاق‌های شهرستان‌ها باشد. به هر حال نمایندگان منتخب نباید وارد این دسته‌بندی‌ها شوند که یکی خود را نماینده اتاق شهرستان‌ها بداند و دیگری آرای خود را به اتاق تهران محدود کند. باید همه را نماینده بخش خصوصی دانست و اکنون لازم است تمامی فعالان بخش خصوصی از آقای شافعی حمایت کنند تا نماینده خوبی برای اقتصاد ملی و بخش خصوصی باشند. 
 
 
موضوع خبر : اخبار اقتصادی تاریخ ارسال : 12/4/2016 4:38:31 PM  

 
نظرات شما


نام
ایمیل
نظر *

اخبار مرتبط

صفحه از


آخرین اخبار