کد خبر :956477 تعداد نمایش : 2178            تعداد نظر : 0
خداحافظ آقای رئیس!
     اتاق بازرگانی ایران بعد از استعفای نابهنگام محسن جلال‌پور روزهای پرحدس و گمانی را پشت سر گذاشت که با برگزاری انتخابات و انتخاب رئیس جدید پایان یافت
 
بیلان جورنال-خبر
استعفای محسن جلال‌پور از ریاست اتاق بازرگانی، یکی از مسائلی بود که در هفته‌های اخیر خبرساز شده و توجه بسیاری را به خود معطوف کرده است. ریاست اتاق بازرگانی، پیش از محسن جلال‌پور در دست محمد نهاوندیان بود که از اسفند سال 1389 تا پاییز 1392 ادامه داشت. پس از این مدت محمد نهاوندیان از سوی رئیس‌جمهور به سمت ریاست دفتر ریاست‌جمهوری منصوب شد و به موجب آن از ریاست اتاق بازرگانی کناره گرفت. ریاست اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی پس از نهاوندیان به دست غلامحسین شافعی و پس از آن به جلال‌پور سپرده شد. در زمان انتخابات، مهرعلیزاده از کاندیداتوری ریاست اتاق انصراف داد و محسن جلال‌پور از اتاق کرمان به عنوان تنها نامزد ریاست با ۳۵۴ رای به عنوان رئیس بر مسند ریاست اتاق ایران تکیه زد. گفتنی است که سابقه اتاق کرمان به سال 1268 باز می‌گردد که در ابتدا با نام «اتاق تجارت کرمان» تاسیس شد. این اتاق تا سال  1347تحت نظارت روسای اقتصادی آن دوران اداره می‌شد تا این که در سال  1350به نام فعلی «اتاق بازرگانی و صنایع و معادن کرمان» تغییر نام داد. برخلاف شافعی که به ندرت در رسانه ها ظاهر می‌شد، جلال پور فعالیت گسترده‌ای در فضای خبری داشت و بسیاری از مواقع در کنار رئیس جمهور دیده می‌شد و در برخی سفرها روحانی را همراهی می‌کرد. جلال‌پور در عین حال پس از انتخاب به عنوان رئیس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن، دست به عزل و نصب‌هایی در چارت سازمانی اتاق زد که از این اقدامات با عنوان «چابک‌سازی سازمانی» یاد ‌شد. گرچه از سویی دیگر، به اعتقاد برخی منتقدان مخارج هنگفتی را به اتاق تحمیل کرد که یکی از آنها افزایش حقوق مدیران تا سه برابر بود! البته انتقادات به همین یک مورد خلاصه نمی‌شود. برای مثال، یکی از اقدامات جلال‌پور در ریاست اتاق، تعداد بالای سفرهای تجاری او بود، اما نکته قابل توجه و تعجب‌آور این است که کمتر کسی پیش از سفر، از سفرهای تجاری او با خبر می‌شد و حتی گاهی نواب رئیس از متن توافقنانه‌ها بی‌خبر بودند. به نظر می‌رسد، سیاست کلی او بر این اصل بوده است که جزئیات توافقات به‌دست‌آمده سفرها منتشر نشود.
 
ریاست خالص‌ترین افراد بخش خصوصی 
سابقه اتاق‌های بازرگانی و گستردگی آنها در جهان، از شهرها و استان‌ها گرفته تا سطح ملی، این نهاد را به تشکلی فراگیر و بالادستی نسبت به سایر تشکل‌ها بدل کرده است و به این ترتیب سایر نهادها و انجمن‌های کارفرمایی را زیر چتر خود قرارداده است. بر همین اساس، یکی از مهم‌ترین بخش‌ها در اقتصاد رو به پیشرفت اقتصاد به شمار می‌رود، همچنان که رئیس اتاق یکی از افراد شاخص در اقتصاد محسوب می‌شود که باید از خبره‌ترین کارشناسان عضو آن باشد. رئیس اتاق باید بتواند میان بازرگانان و صاحبان صنایع و معادن و کشاورزی هماهنگی برقرار کند و تا حدی باید قابل اعتماد باشد که فعالان اقتصادی بتوانند با او همکاری کنند. از طرفی رئیس اتاق بازرگانی از افرادی است که می‌تواند به قوای سه‌گانه مشاوره دهد. از این رو ریاست اتاق از اهمیت بی‌بدیلی برخوردار است. درخواست استعفای جلال‌پور در 9 مرداد ماه سال جاری، اتفاق غیرمنتظره‌ای برای اهالی اتاق بود، به طوری که در گام نخست زیر بار آن نرفتند و  استعفای رئیس را نپذیرفتند! گفته می‌شود علت استعفای او شرایط نامتناسب جسمی و بیماری قلبی او بوده است. پس از گذشت حدود یک ماه، استفعای جلال‌پور از سوی هیات‌رئیسه اتاق پذیرفته شد و این در حالی بود که پیشتر اعضای اتاق بازرگانی گفته بودند حکم استعفای جلال‌پور را تا بهبودی کامل او به امانت نگاه می‌دارند. انتشار خبر استعفای جلال‌پور گمانه‌زنی‌ها را درباره چندوچون آن بیشتر کرد؛ به طوری که برخی این استعفا را شبهه‌انگیز دانستند. البته به گفته یکی از قدیمی‌ترین اعضای اتاق بازرگانی، فشار کاری و زحمات جلال‌پور موجب کسالت و بیماری قلبی او شده بود. علاء‌الدین میرمحمدصادقی گفته بود: «جلال‌پور او از جمله افرادی بود که مسئولیت خود را به بهترین نحو انجام می‌داد. او برای به ثمر نشستن فعالیت‌های خود که در راستای اهداف اتاق بود، هر اقدامی انجام می‌داد. مسلم است وقتی فردی چنین فشاری به خود وارد کند دچار عارضه‌ای می‌شود. متاسفانه آقای جلال‌پور سابقه بیماری قلبی داشتند و فشارهایی که به خود وارد می‌کردند، مزید بر علت شد. رئیس اتاق بازرگانی به دلیل حضور در بسیاری از نشست‌های مهم از جمله نشست‌های مربوط به قوانین بانکداری، گمرک، واردات و صادرات فشار سختی را تحمل می‌کند.» اما سرانجام استعفای جلال‌پور پذیرفته شد و 14 شهریور و به گفته برخی 28 شهریور به عنوان روز انتخابات اتاق اعلام شد. با مطرح شدن بحث داغ ریاست اتاق بازرگانی، زمزمه‌هایی از بازگشت دولتی‌ها به گوش می‌رسید. نهاوندیان به دلیل آنکه در سال‌های نه چندان دور ریاست اتاق را به عهده داشت، یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های دولتی بود که می‌توانست به ریاست اتاق بازگردد. این در حالی بود که بسیاری از اعضای اتاق اعتقاد داشتند رئیس اتاق باید از دل بخش خصوصی باشد. البته در گذشته روی این موضوع تاکید زیادی نمی‌شد، اما حالا دیگر این نکته بدیهی می‌نماید که رئیس بزرگ‌ترین نهاد نمایندگی بخش خصوصی فردی از درون بخش خصوصی انتخاب شود. در نهایت هم انتخابات در همان روز 14 شهریور برگزار شد و پس از گمانه‌زنی‌های بسیار، غلامحسین شافعی، رئیس اتاق مشهد، با تنها چهار رای بیشتر از مسعود خوانساری، رئیس اتاق تهران، به ریاست اتاق ایران انتخاب شد.
 
تثبیت موفقیت‌های اتاق با روسای جدید 
پس از پذیرش استعفای جلال‌پور سناریوهایی برای انتخاب رئیس جدید مطرح شد. عده‌ای بر این باور بودند که جلال‌پور بار دیگر به اتاق بازگشته و روند فعالیت اتاق مانند گذشته پیش می‌رود. برخی نیز اعتقاد داشتند هر چه سریع‌تر باید ریاست اتاق به رای گذاشته و اتاق از بلاتکلیفی رها شود. این دوره از روند اتاق بازرگانی را می‌توان سرنوشت‌سازترین دوره اتاق بازرگانی پس از پیروزی انقلاب دانست؛ به این دلیل که شروع دوره جدید آن با رویکرد عمل‌گرایانه دولت کنونی در عبور از تحریم‌ها و به‌دست گرفتن ابتکار عمل در منطقه و فراهم شدن زمینه بازیابی نقش و جایگاه بخش خصوصی در کشور، افق جدیدی را پیش روی اتاق‌ها نمایان ساخته است. همچنین مدت زمان میان سال‌های 84 تا سال 94 را می‌توان دوره شکوفایی اتاق بازرگانی و بهتر شدن روند آن دانست که با تثبیت این فضا در دوره کنونی می‌توان انتظار داشت این نهاد به روند موفقیت خود ادامه دهد. 
 
 
موضوع خبر : اخبار اقتصادی تاریخ ارسال : 12/18/2016 2:25:04 PM  

 
نظرات شما


نام
ایمیل
نظر *

اخبار مرتبط

صفحه از


آخرین اخبار